Home / Yaşam / Babalar ve Kızlar

Babalar ve Kızlar

babalar_kızlarKızına doğru seslendi bir baba yüreği; “kızım” dedi usulca… Kızımın adı Gurbet. Nusaybin`de öğretmenlik yaparken tanımıştım Gurbet`i. Babası dağlara gidip de dönmeyenlerdendi. Küçücük elleriyle kavrardı boyu kadar bağlamayı. Bağlama çalar, türkü söylerdi kızım benim. Sınıfta ödev yaparken çocuklar, ben de bir şeyler karalardım; şiir, hikaye, hatıra… Bir gün dedi ki bana Gurbet, “öğretmenim, siz söz yazın, ben söyleyeyim. ” Gülümsedim kızıma. “Ne olsun sözün içinde?” dedim. “Babam olsun” dedi…Üzerimizden uçaklar, helikopterler geçerken, dışarıda mermi sesleri bomba seslerine karışırken bir söz yazdım Gurbet`e. Ertesi gün tekrar tekrar okuttu bana yazdığımı. Bağlamasını aldı ve mırıldandı uzaklardaki babasına özlem dolu bir ezgi…

benim babam bir bulut

hiç kimse bilmez bunu

yağmur serper gönlüme

sakınır yavrusunu…

benim babam bir deniz

mavilenir bakışı

ben içinde bir balık

sevinçlidir akışı…

benim babam bir toprak

üzerinde çiçekler

hele ilkbahar gelsin

dilinde hep ezgiler…

benim babam bir yıldız

ışıl ışıl gülüşü

onu düşündüğümde

kocaman olur düşü…

Boğazı düğüm düğüm oldu Gurbet`in; yüreğimiz düğüm düğüm oldu benim ve çocuklarımın. O günden sonra şarkılar yaptık biz iki parça can. Ben yazdım, Gurbet besteledi. Bir Babalar Günü`nde dedi ki bana, “öğretmenim, babam yoksa da siz varsınız; siz de bana babalık yapıyorsunuz…” Sarıldım can kızıma. Evet, babası değilim hiç bir çocuğun; ama baba yüreğiyim körpeciklere ve şimdi uzaklarda olan Gurbet`e…”

Kızına doğru seslendi bir baba yüreği; “kızım” dedi usulca… “”İlkokul üçe gidiyordum babam öldüğünde. Girdim babamın nefesinin tükendiği odaya. Annem ve komşularımız ağlıyordu. Babamın solgun yüzüne baktım. Birdenbire umutlandım ve mutfağa gittim. Bir bardak sütle döndüm odaya. “Babam iyileşecek şimdi” dedim. Süt içersem hiç hasta olmayacağımı söylerdi bana babam. Ne açıverdi gözlerini, ne de nefesi tazeleniverdi… Yıllar sonra bir kızım oldu ve süt içsin diye neler söylemedim ki kızıma. “Süt içersen hasta olmazsın” dedim en çok… Bana diyor ki eş dost, “iyi ki kızın var; yaşlandığında o bakar sana.” Ah ne çok üzülüyorum bu söze. Kızımın bana bakmasını istemiyorum. Benim istediğim, kızımın mutlu olması, kendi seçimlerini kendisinin belirlemesi, kendi yolunda gitmesi… Bana ne mutlu ki, vicdanlı bir kızım var; emekçi, can kıymeti bilen bir kızın babası olmak, dünya üzerindeki en güzel hediyedir bana gayrı…”

Kızına doğru seslendi bir baba yüreği; “kızım” dedi usulca… “Ben amelelik de yaptım, hamallık da. Taş üzerinde uyudum nice geceler. Yoksul, sızılı hoyrat zamanlardan geçtim ve çektiğim sıkıntıları, yaşadığım sefaletleri bir sömürü, bir çıkar, bir bilgelik olarak kullanmak aklımın ucuna bile gelmez. Yaşadıklarım bana şefkatli olmayı öğretti; adil, barışçıl ve kimseye kin tutmayan bir can olmayı… Kızımın varlığıyla mutlu olan bir babayım ben. Ayrımcılık nedir bilmez kızım ve bu beni çok onurlandırıyor, çok duygulandırıyor. Altmış dört yaşındayım ve kızımla bir ağlayıp, kızımla bir gülebilmek şu üç günlük dünyada; baba olmak böyle bir şey işte…İyi ki varsın kızım; bana babalık duygusunu yaşatan güzelliğim, iyi ki varsın sen…”

Ergür Altan

erguraltan@gmail.com

Dünyalılar

Rastgele Haber

healt_sağlık_liberal

Sağlık Sektöründe Neoliberal Etkiler ve Sonuçları

Mahşerin yeni atlıları, Dünya Bankası, Dünya Ticaret Örgütü, İMF her yerde iş başında.   Ahmet Külsoy’un …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir