Home / Arka Bahçemiz / Ben Vatan, Utandırmayın Beni Artık Nolur!..

Ben Vatan, Utandırmayın Beni Artık Nolur!..

mezar taşları

Ben yüzyıllar boyu koynumda besledim bütün insanları, bakmadan renklerine, dillerine ve dinlerine. Çorak topraklarıma her çapayı vurduklarında ve güneşin alnında o esmer tenlerinden her ter damlası aktığında yüzüme, ben ağladım yağmur olup. Utandırmayın beni artık nolur!

Kuşpalazı, tifo, kolera ve daha bin bir türlü hastalığın alıp götürdüğü güneş gözlü çocukların cansız bedenlerini ben taşıyorum birer yara gibi bedenimde. Adları Mehmet, Ali, Yano, Berivan, Dadali…Benim adıma kimseyi kovmayın bu topraklardan. utandırmayın beni artık nolur!

Güneyimden, batımdan, kuzeyimden ve doğumdan akın ettiği vakit düşman, gözlerimle gördüm eli kınalı gelinlerin cephedeki askere su verirken sen Alevi misin Sünni misin diye sormadığını…Gördüm, asker Ohennes kollarında öldü Laz Memet’in. Laz Memet sizin gibi kalkıp göbek atmadı. arkadaşının kanını silerken mendiliyle, bir çift gözyaşı kirpiğinin ucunda kurşun oldu saplandı ciğerine. Benim adıma cinayetlere sevinmeyin, utandırmayın beni artık nolur!

Yokluk içinde kavrulan bedenler üç zeytin bir kuru ekmeği koyduklarında masalarına hiç bana gücenmediler, gönül koymadılar. Şükrederken Allah’a, vatan sağolsun dediler…Altı delik boyasız ayakkabılarla okullarına giderken üniversite öğrencileri analarının dualarını ve benim için kavgayı taşıdılar ceplerinde…Kimi öğretmen oldu, kimi doktor, kimi vuruldu üniversite kapılarında hayal oldu. Beni düşünenleri gördüm kavganın, savaşın, mücadelenin orta yerinde. Sizin gibi bir eli yağda bir eli balda vatansever olmadılar kirli köşklerin odalarında ve sevgililerinin koyunlarında. yar yerine ölümü kucaklarına almışlardı, öptüm alınlarından. Benim adıma sanal alemlerde salyalı ağızlarla küfürler yağdırmayın sağa sola, utandırmayın beni artık nolur!

Camilerde benim, kiliselerde…Kılınan namaz benim üstümde, cem dönenler de…Rojbaş der Delal, Hasan ise günaydın…Muhammed de benim peygamberim, İsa da…Ermeni al yanaklı bir kız tararken saçlarını pencere önlerinde, çakı gibi bir Türk delikanlısı çıkarıp yüreğini göğsünden bir aşk yazdı uzayıp giden yollara. Bu tarih benim kirletmeyin, utandırmayın beni artık nolur!

Kesip ormanlarımı kuruturken kanımı, fitne sokarken insanların arasına, satıp savururken beni hiç bilmediğim tanımadığım ülkelere, din deyip, millet deyip, bayrak deyip kıyarken cana, parasızlık yüzünden çocukların ölümüne baka kalırken, üç dakikalık zevkiniz uğruna bebekleri kurban ederken, gazetecileri, aydınları ve bilim adamlarını katlederken, betona çevirirken toprağımı, cebinizde dolarlarla gezerken beni alet etmeyin kendinize.

Bayram edin, seyran edin, varın önünüze geleni linç edin, kanlı ellerinizle kendinize tarih yazın, adına zafer deyin ama beni kullanmayın, utandırmayın beni artık nolur!

Ben vatan, beni duyun…

Tamer Dursun

Dünyalılar

Rastgele Haber

Nazi kampında bir çadır: Stuthofluların Çadırı

İnsanın insana yapabildikleri bazen zulmün ötesine geçer. Soğukkanlı bir katilin duygusal katılığının ve tepkisizliğinin çok …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir