Tag Archives: sınırlar

Angelopoulos’la Melankolik Bir Yolculuk

Sonsuzluk ve Bir Gün: Angelopoulos’la Melankolik Bir Yolculuk “Yolculuk bizi kendimize geri getirir.” Albert Camus Yola çıkmak, yola koyulmak, yola revan olmak, yola düşmek,  neden peki? Aramak için, bulmak için, dinlenmek, eğlenmek, öğrenmek, düşünmek için, yeni bir başlangıç için, özlemek …

Yazının devamı için...

Sınırsız Bir Dünya Mümkün mü?

Ulrike Guérot makalesinde, insanların küresel bağlılıkla yaşadığı, artık ulusal egemenlik kavramının olmadığı ve insanların fikirlerinin engellenmediği bir dünyanın varlığını tartışmaya açıyor. Avrupa, sınırların ötesinde organize edilmiş sosyal bir bağlılığı ifade eden ‘network democracy’ ( demokrasi ağı ) hakkında düşünmeye başladı. …

Yazının devamı için...

Mülteci Sorunu

multeci_isciler_suriye

Mülteci Sorunu Canlı bombaların, tecavüzlerin, darbelerin yaşandığı bir Türkiye’de belki de çoğumuz için son meseledir mülteci meselesi. Hükümetin komşu ülke Suriye’nin iç meselesine müdahil olması, savaş çığırtkanlığı yapmış olması, silahlı grupları desteklemesi, mülteci akınına sebep olması veya bunlardan hiç haberinin …

Yazının devamı için...

Diane Arbus, Sınırlar ve Acayiplikler

Dünya iç içe geçmiş bir sınır sarmalı. Tel örgüler, oyun ipleri, sek sek çizgileri, elbise kolları, su bardakları, dere yatakları, kelimeler… Amerikalı fotoğrafçı Diane Arbus’un fotoğraflarına bakarken de sınırları düşünmemek mümkün değil. Kendisi, “herkes”in içinde olmayı arzu edeceği zengin moda …

Yazının devamı için...

Biz Uyurken…

Cumhurbaşkanı’nın, kameralar önünde insanlara “Terbiyesiz herifler” diye çattığı… Kapalı alanda sigara içtikleri için cezalandırılsınlar diye sağa sola emirler yağdırdığı saatlerde… Onlar, gizlendikleri yerde muhtemelen sigara üstüne sigara içiyorlardı. Birkaç saat sonra hayatlarının son yolculuğuna çıkacaklarını henüz bilmiyorlardı. Kapkara bir boşluktaydılar. …

Yazının devamı için...

Aynılıklar ve Sınırlar

Aynılıkları hiç sevmedim. Aynılaşmaları, aynılaşanları sevmedim. Gittikçe birbirine benzeyen insanları, yolları, sokakları sevmedim. Attığımız her adımın bizi diğerlerine benzeştirmek için kurgulandığını görmekti bu hayattaki en büyük hayal kırıklığım. Benzeştikçe normalleşen, normalleştikçe sevilen, sevildikçe daha iyi yaşayabilenler oluyorduk gün geçtikçe. Kravatlar …

Yazının devamı için...